locals

Door de uitgestelde carnavalstoet, de regen ,bliksem en de uitgevallen stroom deden we die vrijdagavond hetzelfde als wat we die week al elke nacht hadden gedaan.
Ons nieuw speelgoed was een pokerset : een groen tapijtje,een kaartspel en een hoop fiches.Pokeren tot het dag is met de jongens van mijn straat.De volgende ochtend vertrokken we allemaal rechtstreeks richting landhuis in de jeep.Een weekend op het platteland.
Waarom nu het Feest meestal in ons huis doorgaat:sinds begin februarie zijn ik en mijn gastbroer alleen thuis.ofwel zijn we niet thuis ofwel zijn we niet alleen thuis.We zijn alleen thuis als we slapen. “Niemand die ons de ballen breekt”,om de woorden van mijn gastbroer vrij te vertalen.We hebben maar 2 keer pizza besteld en de poetsvrouw heeft maar 1 keer geklaagd over de hoeveelheid afwas.Het leven dat ik nu leid is basis,simpel,of eerder nog harmonisch te noemen..Slapen, koken, eten en bij mijn vrienden zijn.In het begin was ik misselijk van het ritme;slapen tot 3 uur,vanaf namiddag hangen met de jongens.De jongens zijn een groep vrienden,18-19 jaar,studenten die vakantie hebben.De meerderheid woont in dezelfde blok als ik.Als we met minder als 5 zijn is dat een uitzondering,een nacht die voor 4 uur eindigt een teurstelling.Wat we doen is de zomer doorbrengen in een vergeten dorp waar het volk leeft op uitgaan en alcoholconsumptie…”Zullen we vandaag een assado houden?,”belg, krijgt gij het vuur aan?,“wie speelt er truco ?”Joaquin luister, dit is dé beste muziek van argentinie…het is half vier, zullen we nu maar onuitgenodigd op dat verjaardagsfeest binnenvallen,..” morgen gaan we naar brazilie, komt ge mee?” Slaap ni zo veel belg,geef mij dat nummer eens van die AFS dan vertel ik ze dat gij hier al de hele zomer niks doet”... en zo breng ik de dagen ,of beter nog, nachten door, met de locals van mijn buurt.