carnaval is carnaval

Carnaval leeft.Radio, TV, zelfs het traditionele weerpraatje met de buurman moet plaats ruimen voor een bespreking van de afgelopen carnavalsstoet.Een vol voetbalstadion dat uit zijn dak gaat bij een goal,met die sfeer waren de zaterdagnachten in februarie te vergelijken.Het decor:een afgezette laan met aan weerszijde houten tribunes.Die enige brede straat die mijn dorp telt was nu witgeverfd, hier en daar verlichting.De gemiddelde inwoner van Paso de los libres gaat niet met vakantie in de zomer, spendeerd zijn geld gedurende de 4 carnavalweekends.Er zijn 3 grote carnavalsverenigingen.De regel is dat ieder één voor zijn ploeg is, zijn vereniging, in hart en nieren en zo fanatiek mogelijk.Elke vereniging heeft zíjn muziek, speciaal ontworpen en die wordt maanden vooraf grijsgedraaid op de radio zodat er luidkeels meegezongen kan worden .De week voor het spektakel zijn er al elke dag voorstellingen in de volgelopen hoofdstraat en kan het speculeren beginnen over wie dit jaar carnaval “wint”.en dan..
Voor twaalf uur komen de kleinere, minder belangrijke groepen aan bod, daarna is het de beurt aan de drie grote. Welke de avond afsluit wordt op voorhand afgesproken en speelt als het ware een soort “thuismatch.” Sneeuwschuim-spuitbussen gaan maar al te makkelijk van de hand:groot, jong, oud, bejaard,dun,Belg of Argentijn, iedereen moet aan een aantal willekeurige inschuimingen geloven en loopt rond met ontstoken ogen. Toen ik op het punt stond een klein jongetje een draai rond zijn oren te geven nadat hij me met zijn spijtbus vol in de ogen had geraakt riep hij:” carnaval is carnaval”.Iets wat net zoveel betekent als: alles mag. Van slecht verklede marginale dronkaards,Duitse slagers of een snoep-gooiende prins carnaval is geen sprake, dit is Latijns Amerika: Samba ,schaars geklede vrouwen, een “Koningin”.Het concept werkt betoverend.Ik was door mijn vrienden gewaarschuwd; “na carnaval zou ik nooit meer terugwillen”,gewaarschuwd voor de hoeveelheid half-godinnen die met hun verleidelijke heupbewegingen het publiek zouden bespelen.Gewaarschuwd voor het moment waarop de dansende tribune als het ware zou ontploffen: hoog op een kar een beeldschone koningin met daarachter een leger slagwerkers,..vuurwerk ,vlaggen,ritme trommels en alleen hier op de grens met Brazilie zou die magie als nergens anders in argentinie zo te voelen zijn.

1 maart 2007

Na 3 maanden vakantie is de school begonnen.De koorts om af te studeren uit zich een heel jaar lang in chrysostymos achtige- toestanden waaraan ik nu ook zou moeten deelnemen aangezien ik weer naar het laatste jaar mag.La Promotion 2007,een verzamelnaam voor iedereen die in 2007 afstudeert.Eerst en vooral is er het door de leerlingen zelf ontworpen uniform van de laatstejaars waarmee ze maar al te fier over straat lopen.Dan is er ook de competitie tussen de promo’s van alle scholen : wie heeft de gekste promo of eerder nog wie loopt met zijn promo-uniform de discotheek binnen om zich lam te drinken en zo weer de school in te gaan de volgende morgen?Het hoogtepunt van dit alles is de 10-daagse reis in september naar hét uitgangs- en ski- oord van argentinie waarop raar genoeg geen enkele leraar meegaat.
Ik werd door mijn klasgenoten vriendelijk uitgenodigd op het “ welkomstfeest “ van de laatstejaars, door hun zelf georganiseerd en gepland op de avond voor de eerste schooldag.Om 3 uur leek het Feest afgeblazen te worden na vernielingen in de tuin van het huis in kwestie,een jongeman was eerder al afgevoerd doordat hij door zijn vrienden op de rand van het zwembad was gegooid.Gelukkig zijn er altijd individuen die dan gek genoeg zijn om een verplaatsing naar hun thuis voor te stellen,waar het Feest onverstoord verder kan gaan.Dit in tegenstelling tot de nachtrust van een verschrikte opa die grommend door zijn onherkenbaar geworden en ingenomen huis dwaalde.
Tegen 6 uur ging iedereen naar huis, trok zijn nieuw uniform aan en verzamelde op straat voor de schoolpoort.Het dansend gezelschap had nu iets weg van een carnavalsstoet: enkele trommelende kerels met daarrond springende meisjes, de rest zong de traditionele eindejaars-liederen , hield het verkeer op of besmeurde leraren en eerstejaars die vluchtig de school binnenglipten.Zelfs de altijd verlegen,stille en dichtgeklapte types werden nauwelijks herkenbaar en gingen mee in de gekte.Toen ging de bel.De anders zo plechtige vlaggengroet en volksliedceremonie werd volledig verstoord door zingende laatstejaars die door -de in deftige rijen opgestelde- andere studenten heen sprongen.Toen de directrice en het hele lerarenkorps de menigte tot bedaren leek te krijgen,hun vuurwerk en trommelstokken in beslag namen,werden enkele toespraken gehouden die onddankbaar onthaald werden op de meest uiteenlopende schunnige kreten.De directrice hield het voor bekeken, stuurde de laatstejaars weer de straat op en werd met luid gejuich bedankt voor die beslissing…”De Start van het nieuwe schooljaar is weer gepaard gegaan met enkele schandalen.De leerlingen van de groene school stonden om 7 uur ‘s morgens wijn te drinken uit opengesneden cola flessen.Het verkeer werd tegengehouden door de jongelui die blootvoets op straat stonden te dansen,de politie is tussenbeide moeten komen...”Zo klonk het bericht op de plaatselijke radiozender die dag.